مرد سخن *تقدیم به استاد هوشنگ ابتهاج (ه.ا.سایه)*

امشب از باده رنگین که به جام من و توست

                                 جــــام برگـــیر که ایام به کـــام من و توست

قسمـــــت مـا به جهان غیر پریشانی نیست

                                 نقــــش بدنامی اگر هست بنام من و توست

مگــــــــــر از غــــــایت ناپختگی آیــــد دربند

                                 صـید بی طعمه کجا در پی دام من و توست

فـــاش شد راز من آنشب که به قاصد گفتم

                                 هــر کجا گفت و شنودی ز پیام من و توست

روزگــــاری که نه از ما و تو نقشی پیداست

                                 این اثــــر موجب یک عمر دوام من و توست

در مقـــــــام هنر ای مرد سخن ساز کسی

                                 نیست ارزنــده تر از آنچه مقام من و توست

بـا هـــــمه صافــــدلی در ره بــــــی آزاری

                                 سـنگ هر حادثه افتاده به بام من و توست

نیست پوشــــیده کنـــون در بر مـردان ادب

                                 نکــــته نغز که در شان و کلام من و توست

غـــــم ایام ((معالی)) مخور از طعن رقیب

                                 روی او تیره تر از ظلمت شام من و توست

 

                                 رشت 1332/07/29

/ 0 نظر / 16 بازدید