خزان غم

بسوزان جانم ای ساز غمین کامشب غمی دارم

                                          ز تار و پود دل با ناله ات زیر و بمی دارم

به رخسار من از شیدائی دل اندکـــــــــــی بنگر

                               که از چشمان خونین همچو گلها شبنمی دارم

چرا ای طالع سرکش به اقبالم حســـــــد بردی

                               یک امشب را که بر زخم دل خود مرهمی دارم

هزاران منزلت باشد مرا نزد سخن سنجـــــــان

                                   چه جای غم که از نابخردان قرب کمی دارم

اگر چه بی هنر می راندم از در به صــد خواری

                                     به پیش اهل ذوق اما گرامی مقدمی دارم

خزان گو برگ ریزان کن گلســــــــتان امیدم را

                                     زطبع نازک خود چون بهاران موسمی دارم

مشوش خاطرم چون جنگل گیسویت ای دلبر

                                       که از دست پریشانی خیال درهمی دارم

شبنم یلدا دلم تیره شد از پیمان شکستن ها

                                ز جورت تا سحرگه در دل امشب ماتمی دارم

اگر در پیچ و تاب زلفت , جانان بنگــــری بینی

                               که من از درد تنهائی چسان پیچ و خمی دارم

کجا شد غمگسار من که با او راز دل گویـــم

                             نه در شادی هم آوازی نه در غم محرمی دارم

((معالی)) با غزل امشب چنان حالی دهد ما را

                                       که از تاثیر جادوی کلامش عالمــی دارم

 

                                 رشت 1337/02/24

/ 0 نظر / 6 بازدید