شوق دوست

عـــــاشق دیـوانـه را هـوشیـار کردن مشکل است

                                 مـسـت خــواب آلــوده را بیدار کـردن مشکل است

در بـر دانـا سـخـن سنــجـیده گــر گــویـی رواست

                                 نـزد نـادان حـرف حـق اظـهار کـردن مشـکل است

در طـــــریـق گـمـرهـــان از کــجــــروی ها تــا ابد

                                 راه ناهـــمـوار را هـمـــوار کـــردن مشکـــل است

دوســتی با غنچــه در گلزار کردن خوشدلی است

                                 همـــنشینی همچو گل با خـار کردن مشکل است

هــر کـــه را ظــــرفیت آن نیست بیند روی دوست

                                 جلـــــوه خــورشـید را دیـــدار کـردن مشکل است

لــحــظــه ای با مـردم خوشخو نشستن پربهاست

                                 زندگـــــی با خلــق بد ناچــار کـردن مشکــل است

زنــــدگانی را به خود همـــــوار کردن عاقلی است

                                 بار را بر دوش خــود انبــــار کـــردن مشکــل است

من که سر تا پا ((معالی)) آتشم در شوق دوست

                                 شـــعـلـه تـــابنده را انکـــار کــــردن مشکل است

 

                                 شیراز 1356/11/05

/ 0 نظر / 7 بازدید